W okresie renesansu nastąpił jej rozwój

sztukateria elewacyjna
Boniowanie ? dekoracyjne opracowanie krawędzi oraz lica ciosu kamieni podkreślające ich układ. Rozróżnia się następujące typy boniowania, w zależności od: Technika boniowania była znana i stosowana w okresie starożytnego Rzymu.
W średniowieczu stosowana była sporadycznie we francuskiej architekturze obronnej XII wieku.
W okresie renesansu nastąpił jej rozwój.
W tynku naśladowano wygląd muru z kamienia, przez wykonywanie profilowania naśladującego układ kamieni w murze, przy pomocy boni.
Bonia to spoina podkreślająca układ kamieni lub rowek w tynku nadający elewacji monumentalny charakter. Boniowane mogły być całe elewacje albo tylko cokoły, naroża ścian, pilastry, obramowania otworów, filary itp.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Boniowanie

Balustrada Obowiązek montowania balustrad- cytat z Wikipedii

Balustrada o otworach ażuru zasłoniętych w tle ścianką nazywana jest balustradą ślepą. Przepisy odnośnie konstruowania balustrad zostały ustalone w drodze rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku wraz z późniejszymi zmianami.
Rozporządzenie to określa szczegółowo warunki techniczne budynków dopuszczonych do użytku publicznego, natomiast zawarty w nim dział VII reguluje warunki dotyczące bezpieczeństwa użytkowania.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Balustrada

Aegikranion i kilka faktów z Wikipedii

sztukateria elewacyjna
Aegikranion (z greckiego: "????" - kozioł, "??????" - czaszka) ? element dekoracyjny stosowany głównie w starożytności w formie płaskorzeźby na metopach fryzów w postaci czaszki kozła lub barana symbolizującego zwierzę ofiarne, w ujęciu frontalnym.

Motyw stosowany jako element ozdobny antycznych ołtarzy poświęconych bóstwom opiekujących się rolnictwem, oraz w kręgu sepulkralnym.

Został przejęty przez ornamentykę nowożytną, popularny w meblarstwie XVIII wieku.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Aegikranion.

Widok do druku:

sztukateria elewacyjna